Nalatenschapsverhalen
Lees de persoonlijke verhalen van mensen die ervoor kiezen om ARTIS op te nemen in hun nalatenschap. Met hun steun zorgen ze ervoor dat toekomstige generaties kunnen blijven genieten van natuur.
“Mijn hart ligt hier in ARTIS”
"ARTIS loopt als een rode draad door mijn leven”, zegt Manja Verhorst. “Ik heb besloten een legaat aan ARTIS na te laten. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor Cor, mijn vriend, die in deze buurt is opgegroeid. Het is onze plek, waar we samen zijn, met de natuur en de dieren van ARTIS als getuigen. Voor mij is het de perfecte manier om uiting te geven aan dat gevoel van verbondenheid met ARTIS. Het geeft me rust om te weten dat alles goed geregeld is. Ik wil dat mijn nalatenschap bijdraagt aan de missie van ARTIS om mensen met de natuur te verbinden. Ik woon sinds drie jaar tegenover Artis en kom er bijna dagelijks. De cirkel is rond.”
“Ons bankje is een gedenkplek, dat vind ik mooi“
‘Slim, intelligent, emotioneel: de mens lijkt veel op de olifant’, luidt de tekst op een bankje bij het olifantenverblijf. Het bankje is de gedenkplek van Gerard Biesot. Hij heeft ARTIS in zijn testament opgenomen na het overlijden van zijn vrouw Gerda. “Ze was dol op ARTIS, vooral op de olifanten. Ik heb geen kinderen of familie, ik ben alleen”, vertelt Gerard. “Na mijn dood is er niets meer van mij. Daarom vind ik het een heel fijn idee dat mijn beste vriend hier op mijn bankje kan zitten. Om toch nog even aan die gekke Gerard te denken. Een eigen gedenkplek, dat vind ik mooi.”
“Ik draag met liefde een steentje bij”
“Het mooiste is als je mensen iets kunt bijbrengen”, zegt Jos Kramer, publieksbegeleider bij ARTIS. “Zeker als je ziet dat kinderen interesse tonen voor dieren. Dan zeg ik altijd tegen de ouders: houd dat vast. Dat is goud.” Jos staat als vrijwilliger op verschillende plekken in het park, waar hij bezoekers informeert. “ARTIS heeft altijd een rol gespeeld in mijn leven. Het is de rode draad. Dat jeugdgevoel, die rust, die vanzelfsprekende verbondenheid. Ik gun het ARTIS om te blijven bestaan. En als ik daar op mijn manier een steentje aan kan bijdragen, dan doe ik dat met liefde.”
