Voor de Artis dierenarts is het voorkómen van ziekten een van zijn belangrijkste taken. Nieuwe dieren uit een andere dierentuin gaan eerst een aantal weken in "quarantaine", een afzonderlijke verblijfplaats. Daar wordt mestonderzoek gedaan op wormeieren en andere maagdarmparasieten. Verder worden de dieren in quarantaine getest op een aantal ziekten en zo nodig gevaccineerd. Pas als alles in orde is, mogen de nieuwkomers bij hun soortgenoten. Ook de vaste bewoners van Artis worden regelmatig gecontroleerd op maagdarmwormen en alle watervogels en fazanten worden twee keer per jaar ontwormd. Jonge wolven en leeuwen worden net zoals de hond en de kat tegen bepaalde virusziekten gevaccineerd.

 

De noodzakelijke ingrepen worden zoveel mogelijk in de Dokterskamer verricht, een operatiekamer compleet met operatietafel, lampen, bewakingsapparatuur en couveuses. Dieren die daar niet inpassen, zoals bijvoorbeeld een olifant, worden noodgedwongen ter plekke behandeld. Veel voorkomende behandeling is het hechten van kleine verwondingen. Röntgenfoto's worden meestal gemaakt om botbreuken en andere afwijkingen vast te stellen, en in een enkel geval ook om het geslacht vast te stellen. Een aantal mannelijke Artisbewoners zoals de wolven en de bevers hebben namelijk een penisbotje...

Even bij een leeuw in het hok stappen is al onmogelijk voor de vaste verzorgers, dus helemaal voor de dierenarts. Hoewel vaak al vele generaties in een dierentuin, de meeste bewoners in de dierentuin zijn absoluut niet tam. Even op de behandeltafel zetten voor een onderzoekje is er zelden bij. Met een blaaspijpje verdoven is wel zo veilig als je een bloedmonster van een leeuw wilt afnemen om te onderzoeken of zijn nieren wel goed werken. De Artis-dierenarts wordt door veel van zijn patiënten in de dierentuin herkend. Hij is niet erg geliefd, want zijn patiënten associëren hem met prikken en dus met pijn. De chimpansees houden hun handen al voor hun billen, als ze hem aan zien komen...