46ste jaargang nr. 1 januari-februari 2000
- Column. 'Dag Giraf' - Stadsecoloog Remco Daalder.
- De biologische klok. In plant, dier en mens.
- Interview. Met Ton van Groningen, dierverzorger Apenhuis - onderwerp met name de orang-oetans in Artis en op Kalimantan.
- Paren & Baren. Het meest uitgekookte dier.
- Artislezingen. Overzicht van het programma in 2000.
- De collectie Vrolik. Tentoonstelling in het Zoölogisch Museum, aquariumgebouw.
- Haring of Kuit? Vragen en reacties.
- Ezelsoren. NATURA ARTIS MEDIA - boeken, CD-ROMS en Web-sites (dit keer: thema Mensapen).
"Mijn ultieme wilderniservaring had ik in de Donaudelta in Roemenië. Dagenlange
vaartochten door de moerassen en moerasbossen werden beloond met geweldige
kolonies van grote, visetende vogels. Tientallen, honderden blauwe reigers,
ralreigers, aalscholvers, kwakken en ibissen zaten dicht op elkaar in rommelige
nesten. Eén grote, overdonderende uitbarsting van leven..."
Het begin van de column van Remco Daalder, stadsecoloog in Amsterdam en columnist
van het Amsterdams Stadsblad.
|
door prof. dr. W.J. Rietveld, Hoogleraar Fysiologie, Leiden
Hoe komt het toch dat de cactus die als de ‘koningin
van de nacht’ bekend staat, alleen in de nacht bloeit? Waarom vliegen merels
overdag en uilen 's nachts? Waarom zijn konijnen het meest actief tijdens de
ochtend en avondschemering? Waarom zijn er uitgesproken ochtend maar ook
uitgesproken avondmensen?
Eigenlijk draaien al die vragen maar om één centraal probleem: Wat is de
invloed van de afwisseling van licht en donker en van zomer en winter op
het gedrag van plant en dier. Wij gaan, als typische dagdieren, elke avond
naar bed en zijn dan in de ochtend weer wakker. Dag in dag uit, elke 24 uur.
Elk voor- en elk najaar zien we de trekvogels op weg naar en komen van andere
oorden. Is het nu de natuur om ons heen die dat allemaal laat gebeuren of
hebben wij een ingebouwde klok die dat veroorzaakt? |
 |
Een romantische impressie van Cactus
grandiflora, de ‘cactus van de nacht’. Tekening door Dr. Robert
John Thornton (1768-1837) gepubliceerd in ‘The sexual system
of Linnaeus and the Temple of Flora’ (Linnean Society, London). |
|
|
door Maarten Frankenhuis
Niets menselijks is de dieren vreemd; partners
trekken elkaar aan, stoten elkaar af. Alleen... ze doen het nét even
anders. In 'Paren & Baren' beschrijft Maarten Frankenhuis, directeur
van Artis, verschijnselen rond seksualiteit en voortplanting bij dieren.
In dit laatste artikel in deze serie gaat hij in op de combinatie seks
en macht.
De oermens was een jager/verzamelaar. Net zoals
de wolf opereerde hij in groepsverband. Dit schilderij van Z. Burian
uit 1955 (Nationaal Natuurhistorisch Museum, Leiden) geeft een idee
van de leefwijze van de Javamens (Homo erectus erectus). |
 |
Schilderij van Z. Burian (Nationaal Natuurhistorisch Museum, Leiden |
|
Op de middenpagina's van dit tijdschriftnummer staat het complete aanbod aan lezingen
in Artis - deze pagina's zijn ook aparte te verkrijgen als folder. De lezingen hebben
een biologische, geologische of astronomische invalshoek. Informatie over de meest
recente lezingen vindt u via de pagina Actueel op deze website.
‘Ze komt naar beneden, pakt mijn hand en loopt een eindje met me op’, door Goos van der Sijde
Twee jaar geleden verscheen in dit tijdschrift een artikel van dierverzorger
Ton van Groningen over zijn reis naar Camp Leaky, het onderzoekscentrum voor
orang-oetans op Kalimantan (Borneo) dat in onder leiding staat van de beroemde
orang-oetandeskundige Biruté Galdikas. Ton leerde haar kennen toen zij in 1997
in Artis een lezing gaf ter gelegenheid van het verschijnen van haar boek ‘De
spiegel van het paradijs. Mijn jaren bij de orang-oetans van Borneo’. Sindsdien
is Ton met zijn gezin elk jaar teruggegaan om in zijn vakantie mee te helpen met
de opvang en de herintroductie van orang-oetans. Een gesprek over orang-oetans,
het Apenhuis van Artis, en de situatie van de orang-oetans op het door bomenkap
en branden geteisterde Indonesische eiland Kalimantan.
 |
| Artis-orangs met een doerian |
|
 |
| Ton van Groningen op Kalimantan |
|
|
door Tiziana Nespoli, Zoölogisch Museum, Universiteit van Amsterdam
Het hart van een jonge man. Het strottenhoofd van
een Tasmaanse Duivel. Een hondje met een hazenlip en het skelet van een
schaap met zes poten. Bizarre objecten uit de privécollectie van de
Amsterdamse geleerden Gerard en Willem Vrolik, te zien in de
tentoonstellingszaal van het Zoölogisch Museum in het aquariumgebouw
van Artis. Toch gaat het om meer dan een griezelkabinet. Titiana Nespoli
vertelt over het ontstaan van de collectie Vrolik en de wetenschappelijke
betekenis ervan. |
 |
| Expositie Vrolik in aquariumgebouw |
|
Vragen en reacties.
Reacties: Tijdschrift ARTIS, t.a.v. de redactie, Postbus
20164, 1000 HD AMSTERDAM. Per E-mail:
redactie@artis.nl.
Behandelde vragen en reacties:
- Millennium-dilemma's
Mijn waardering voor het themanummer Millennium is nog groter dan anders. Ik ben blij
met de onverwachte bijdragen 'Sleutel tot 2000' door Johan Gijsenbergs en 'Uren, dagen,
maanden, jaren...' door Jan Werner. Meer indirect ben ik blij met 'Artis in het volgende
millennium' door Hans van Weerd: het kweekt begrip, en begrip kweekt bij mij waardering.
Het artikel maakt mij ook minder ontvankelijk voor de ophef die het Algemeen Dagblad nu
(bedoeld wordt het artikel Surplus in de dierentuin' dat zaterdag 13 november 1999 in
het Algemeen Dagblad verscheen, red.) maakt. Ik hoop dat de betrokken dierentuinen
begrip kunnen verwerven voor hun dilemma's - en daarnaast willen wijzen op de
huichelachtigheid waarmee wij dieren onderscheiden: waarom zou je geen antilopen mogen
kweken mede om als prooi te dienen, maar wel bio-industrie bedrijven?
Chris Laarman, Amsterdam
- Surplus wandelende takken
Wat moeten wij doen met ons overschot aan wandelende takken? Wij begonnen met 4
exemplaren, maar binnen een paar maanden zijn er zo’n 80 bijgekomen. Wel leuk natuurlijk,
maar zoveel, dat was nu ook weer niet de bedoeling! Mijn dochter (7 jaar) heeft al in de
behoefte van vriendjes en vriendinnetjes voorzien, maar we hebben er nog steeds ongeveer
60. Bestaat er niet een opvanghuis voor deze mooie diertjes? Heeft Artis een oplossing?
Ellen Kersbergen, Amsterdam
- Elanden in Artis?
Al heel lang ga ik ieder jaar een aantal keren naar Artis, vaak in gezelschap van mijn
broer. En elke keer vraagt hij mij waarom er geen eland is in Artis. Daarom de volgende
vraag: Is er in het verleden wel een eland in Artis geweest en komt hij er misschien in
de toekomst?
W.K. ten Napel, Amsterdam
Mediarubriek Tijdschrift Artis
Besproken zijn:
Zarafa, de geschiedenis van een giraffe: In het boek 'Zarafa, de geschiedenis
van een giraffe' is een kaart van Europa en een deel van Afrika afgebeeld. Hij
staat als het ware model voor 'Het ware verhaal van de reis van de giraffe Zarafa
(een verbastering van het Arabische 'zerafa', waarvan ook giraffe is afgeleid),
van donker Afrika tot hartje Parijs'.
Evolutie betrapt, onderzoekers in het voetspoor van Darwin: In dit bijna 200
pagina's tellende boek wordt door verschillende Nederlandse onderzoekers – waarvan
de 'thuisbasis' echter helaas niet vermeld wordt - in een 16-tal hoofdstukken
verteld over de evolutie. Op zeer inzichtelijke wijze wordt de lezer aan de hand
van specifieke voorbeelden een kijkje gegund ‘in de keuken van het
evolutiebiologisch onderzoek’.
Hé Chimpansee: Voor kinderen die van chimpansees houden, is er een mooi nieuw boek
verschenen. ‘Hé Chimpansee’ is door niemand minder geschreven dan Jane Goodall,
de chimpanseeliefhebster en -kenner bij uitstek.
Internet: Mensapen. Dit keer komen aan bod drie (Engelstalige) websites die gaan
over drie zeer aan de mens verwante diersoorten: de orang-oetan, de chimpansee en
de gorilla. De websites zijn tevens de ‘uithangborden’ van drie organisaties die
zich inzetten voor de bescherming van deze mensapen, én het zijn de directe (of
indirecte) uitvloeisels van de activiteiten van drie opmerkelijke vrouwen: Biruté
Galdikas, Jane Goodall en Dian Fossey.