doopvontschelpen
De doopvontschelp (Tridacna gigas) is de grootste tweekleppige ter wereld. Hij wordt ook wel reuzenoester of reuzenmossel genoemd.
Het zijn twee echte ‘nieuwkomers’ voor Artis. Ze zijn, samen met nog twee exemplaren die zijn bestemd voor de nieuwe inrichting van het Groote Museum, in beslag genomen door het Ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie. Omdat het zeer bedreigde diersoorten zijn, mag er absoluut niet in gehandeld worden. Artis kreeg van het Ministerie officieel toestemming om deze gigantische schelpen te gebruiken voor natuureducatie.
Doopvontschelpen leven in en bij de koraalriffen van de Indische en de Grote Oceaan. Net als een mossel of oester filtert hij plankton uit het zeewater, maar hij komt vooral aan voedsel door samenwerking met algen die in zijn mantel, het zachte vlees, leven. Deze eencelligen gebruiken licht om voedingsstoffen te maken en de doopvontschelp profiteert daar volop van. En de algen leven beschermd in de schelp. Het is een vorm van wederzijds voordeel, van symbiose. In verband met de behoefte aan licht leven doopvontschelpen in helder, ondiep kustwater, meestal in en nabij het koraalrif.
Helaas is dit tweekleppig schelpdier nogal gewild om zijn vlees en de mooie schelpen. Het zou jammer zijn als deze reuzenmossel het niet zou redden. Te meer omdat hij ons ook nog iets leert van de geschiedenis van ons klimaat. Een doopvontschelp groeit, net als bomen, met zogenaamde jaarringen en kan honderden jaren oud worden. Onderzoek aan fossiele schelpen levert informatie op over het temperatuurverloop van de zee waarinhet dier leefde en zo indirect dus ook over het klimaat. Ook cultureel heeft dit schelpdier betekenis gekregen. De naam verwijst er al naar. De gegolfde kleppen zijn zo groot, dat ze in sommige kerken in gebruik zijn als doopvont
facebook
twitter